Op het kruispunt van mijn bestaan,
zoekend welke kant op te gaan,
komt U voor mij te staan,
met mijn hart en ziel begaan.
De vijand die het paard besteeg,
brengt al briesend strijd teweeg.
Maar voor mij staat U, lieve Heer,
met Uw liefde, telkens weer.
Op dit moment van mijn bestaan,
gebiedt U de storm, om te gaan.
Zegt U de vijand hier vaarwel,
en zorgt U voor mijn herstel.
De vijand buigt, erkent verlies.
U heeft de winst, die ik verkies.
Met Uw liefde die mij bewaakt,
is de vijand tot stof gemaakt.
Hier komen al mijn wegen bijeen.
Het pad verlicht maakt mij sereen.
En met U altijd in het zicht,
loop ik met armen wijd,
rechtdoor, naar Uw licht.
