Elke keer,
wanneer ik U verlies,
de vijand rust verdrijft,
zoek ik U, waar U verblijft.
Immanuel,
het kwaad wil een duel,
maar U Heer blijft mijn thuis,
ik heb heimwee naar Uw huis.
U opent mijn blik,
het ‘wij’ staat boven ‘ik’.
U zegt: “Kijk om je heen,
tezamen, sta je nooit alleen”.
Waar wij samen zijn,
versterken wij Uw kracht.
Uw stralend licht, verdrijft de nacht,
en maakt U onze harten zacht.
Lieve heer,
wij knielen bij het kruis.
Door Uw offer,
kunnen wij naar huis.
In het pure van Uw zijn,
in de eenheid die ons draagt,
Dichtbij “Ik ben”,
volgen wij Uw zachte stem.
Lieve Heer,
leid ons op onze reis,
langs doorns en door het dal.
Pak onze hand, bij iedere val.
Dank U Heer,
Uw dienen is een eer,
Uw liefde vormt ons thuis.
En ik…
ik kom naar huis.
